Vier materialen, vier zwakke plekken
Toiletbordjes worden vrijwel altijd gemaakt van roestvast staal, acrylaat, aluminium of hout, en elk materiaal heeft één specifieke manier waarop het na een jaar tegenvalt. Rvs laat vingerafdrukken zien en oogt in tegenlicht dof. Acrylaat krast bij het schoonmaken en vergeelt in de zon. Aluminium is licht en stabiel maar krijgt deuken. Hout werkt bij wisselende luchtvochtigheid en laat vlekken zien waar handen komen.
De vraag is dus niet welk materiaal het beste is, maar welk nadeel op uw plek het minst uitmaakt.
Rvs: mooi op de foto, veeleisend in de gang
Geborsteld roestvast staal is het standaardmateriaal in kantoren en hotels, en terecht: het is hard, het gaat decennia mee en het past bij vrijwel elk interieur.
Het nadeel is leesbaarheid. Een gegraveerd rvs bordje heeft weinig contrast tussen de letters en de ondergrond; onder een spot glanst het en van opzij verdwijnt de tekst bijna. Voor een bordje dat vooral moet werken, is rvs met een ingekleurde of opgedrukte zwarte tekst een betere keuze dan alleen graveren.
Acrylaat: het meeste ontwerp voor het minste geld
Acrylaat, ook wel plexiglas, is goedkoop, licht en in elke kleur te krijgen. Een gelaagde plaat waarbij de bovenlaag wordt weggefreesd geeft bovendien scherp contrast: witte letters op een donkere ondergrond, precies wat een bordje moet doen.
De beperkingen zijn krassen en uv. In een gang met een schoonmaakronde die met een schuurspons langsgaat, ziet acrylaat er na een jaar mat uit. En hangt het bordje in de zon, dan verkleurt gekleurd acrylaat merkbaar. Voor binnen, uit direct licht, gaat het jaren mee.
Hout en messing: sfeer met onderhoud
In horeca en bij monumentale panden zijn hout en messing populair. Ze passen bij het interieur en ze verouderen mooi, mits u dat verouderen accepteert. Messing loopt aan tot het dof en bruin is; wie dat niet wil, moet poetsen.
Hout in een toiletruimte krijgt het te verduren. Kies een gesloten lak of olie en houd er rekening mee dat het bordje op de deur zit die dagelijks wordt aangeraakt met natte handen. Onbehandeld hout ziet er na een half jaar donker uit rond de plek waar de deur wordt opengeduwd.
Waar u het materiaal aan afleest
Een praktische toets: kijk of het bordje na een normale schoonmaakbeurt nog leesbaar is. Neem er in de winkel of bij de leverancier een monster van mee en veeg er met een gewone allesreiniger en een microvezeldoek overheen.
Wat daarna dof of vlekkerig is, blijft dat. Bordjes worden namelijk niet voorzichtig schoongemaakt: ze zitten op de deur die het vaakst wordt aangeraakt en gaan mee in de dagelijkse ronde.
